สายรุ้งข้ามขอบฟ้า

การเดินทางท่องเที่ยว ไม่ว่าจะใกล้ ไกล แค่ไหน หัวใจของคนเดินทางย่อมคิดถึง "บ้าน" กันทุกคน คิดถึงคนที่รัก ที่ผูกพัน อยากให้ได้มามีส่วนร่วมในประสบการณ์เหมือน ๆ กัน ครั้งนั้น...เราเดินทางขึ้นเหนือ ด้วยรถยนต์ ระหว่างทางเดินฝนตกตลอดทั้งวัน การเดินทางดูยากลำบาก และน่าเบื่อ การเดินทางไปทำงานในครั้งนั้น หัวใจที่อ่อนล้า และเหน็ดเหนื่อยอยากจะหยุดพัก แต่ด้วยความรับผิดชอบ และหน้าที่ จำต้องเดินทางออกจากบ้านไป นั่งรถไป เสียงสายฝน เคล้าเสียงเพลง บรรยายกาศเย็น และเหงา คิดถึงเธอ.... แม้นจะคิดถึงมากเพียงใด ก็ได้แต่ส่งเสียงไปตามสายโทรศัพท์ ป่านนี้เธอ...ทำอะไรอยู่นะ

ฝนหยุดตกแล้ว แสงก็ออกทันที หยดน้ำที่ข้างกระจกก็ค่อย ๆ แห้ง ระเหยไป รถขับเข้าไปจอดพัก เพื่อแวะหาอะไรทาน เข้าห้องน้ำ ห้องท่า ฉันเดินคอตก เซ็ง ออกจากรถไป แล้วเงยหน้ามองท้องฟ้า ซึ่งปรากฏสายรุ้งในท้องนภา หันกลับไปคว้ากล้องมาถ่ายไว้ (อยากดู เข้าไปดูซิ ว่ารุ้งสวยไหม

สายรุ้งถักทอดข้ามขอบฟ้า ส่งความคิดถึงมาให้เธอ ...
สุดปลายสายรุ้งของฉัน คือ เธอ
สุดปลายสายรุ้งของเธอ คือ ใคร....

ความคิดถึง ฝากคำนึง ถึงคำหวาน
จากกันนาน เธอรู้ไหม ฉันคิดถึง
หากคำรัก ที่ฝากไว้ ไม่คำนึง
คำว่าฉัน คิดถึงเธอ คงไม่แค่...

ถักสายรุ้ง ข้ามขอบฟ้า ฝากคำรัก
ให้ประจักษ์ คำว่ารัก และคิดถึง
ถักสายใย ข้ามขอบฟ้า ฝากรำพึง
สายลม แห่งความ คิดถึง มาให้เธอ...

บทกลอนแนะนำแกงค์ตะลอนเที่ยว

บทกลอนนี้แต่งไว้นานแล้ว สมัยตอนเรียน ตอนเที่ยว กับแกงค์ แค่เขียนลงในเวปที่พวกเราทำร่วมกันไว้ วันนี้ค้นของ เก็บของ เจอะที่จดไว้ เลยอยากใส่ใว้เป็นที่ระลึก ให้นึกถึงสมัยนั้น ใครอยากอ่าน ก็กดต่อได้เลย ใครไปไม่อยากอ่าน ขอให้อ่านได้ไหม อยากหน่อยนะ แบบว่า เราขอร้องอ่ะ

ขอแนะนำแกงค์ตะลอนเที่ยว
ที่โฉบเฉียวเลี้ยวไปพากันหลง
แต่อย่างไรพวกเราไม่มีงง
เพราะชอบหลงกันจนเคยชิน
หนึ่งหัวหน้าแกงค์พี่ใหญ่ "พลขับ"
มีหน้าที่ห้ามหลับต้องขับตลอด
แต่คุณเธอขับพาไปไม่ค่อยรอด
พาหลงตลอด ถ้าขาดคนบอกทาง
คนที่สองบอกทาง คือ ไกด์เนวิก
ไม่เคยติถ้าขับพาไปหลง
จำทางไปกลับได้ไม่เคยงง
ถือคติว่า "หลงก็หลงด้วยกัน"
คนที่สามคือ เอ้ "เหรัญญิก"
เธอจดยิกซื้ออะไรก็จดใหญ่
มีบัญชีไว้นางนี้ช่างถูกใจ
ขาดเธอไป ขาดใจ คนเนี้ยถือเงิน
คนที่สี่คือ เจ้านิก หน้าที่สุดจะสนุก
คือห้ามหยุดต้องสนุกทุกแห่งหน
หลงไม่หลงคุณเธอไม่เคยกังวน
หน้าที่ซนให้สนุก ก็คือ เธอ
คนที่ห้า มั่นมากในความสวย
เธอคิดว่าร่ำรวย สวย และไม่หยิ่ง
คุณไผ่ เธอนั้นคือ ว่าที่คุณหญิง
มั่นใจจริง ๆ ว่า สวย เฮอะ...ใครบอกเธอ
คนที่หก นามว่า เจ้าดำ
แต่ใจไม่ดำ แถมแฟนสวยจริงหนา
มีชื่อเรียกอีกชื่อ ตาตุ้ม คือฉายา
ก็หน้าตานาย ดันสวยกว่าเรา...ฮาฮา

เนี่ยและแต่งตอนนั้น อ่านแล้ว อายจริง ๆ แต่งไปได้ไงว่ะเนี่ย